…als vanouds, vanaf 17 uur in Café Captein en Co

Binnen Bantammerstraat 27, Amsterdam.
Route te voet / fiets: vanaf het C.S. ga je links de Prins Hendrikkade op, je steekt de Gelderse Kade over en gaat rechtsaf de Gelderse Kade op. De Binnen Bantammerstraat is de vierde aan je linkerhand.

Dit filmpje gaat over Tientjes. Tientjes is een idee dat in de zomer van 2009 werd geboren in een huiskamer van een bijstandsmoeder in Breda die het even niet meer zag zitten. Ik vroeg haar wat ze zou willen doen in en met haar leven als ze haar ellende even zou vergeten en na enig doorvragen kwam ze daar echt aan. En toen gebeurde er een wondertje in die kamer: het vuur kwam terug in haar ogen, ze kwam rechtop en vertelde dat ze iets zou willen doen voor mensen in onze situaties. Mogelijkheden en kansen creëren. Haar kinderen veerden op, kwamen erbij, wilden helpen: het was een magisch moment. En magie is mijn passie. Daar wilde ik al heel lang iets mee gaan doen en op deze middag kwamen onze ideeën bij elkaar: Tientjes was geboren.

In het filmpje vertel ik dit verhaal, wat Tientjes is en wat we inmiddels doen. Wil je meer: op www.tientjes.net hebben we een provisorische website gebouwd en via tientjestientjes@gmail.com kun je ons altijd bereiken. Geniet van deze presentatie.
Erna.

a.s. vrijdag 5 maart is het weer zover! Jawel, de Naamlooz Utrecht & Omstreken borrel. Je bent wederom van harte welkom!

We starten om 17.00 uur, zoals gebruikelijk is er geen vaste eindtijd. Aan- of afmelden is ook niet nodig.

Locatie Naamlooz Utrecht
Grand Café Maria op de Mariaplaats 50, Utrecht.
Meer info over Maria en de menukaart (tapas en diner): www.mariautrecht.nl

Maria is erg makkelijk te bereiken vanaf het station en de Springhaver parkeergarage is in de buurt.
Vanaf Utrecht CS pak je de uitgang bij de Albert Heijn / Seats2Meet en loop je de stad in. Bij Stairway to Heaven ga je naar rechts en dan loop je er bijna tegenaan. Er zijn overigens 2 ingangen, die naast de bakker op het pleintje is het makkelijkst).

We werken niet meer met betaling achteraf, maar reken je de bestelde drankjes direct aan de bar af.
Tot ziens!

Peter en Jeroen

[ingezonden]

Eey,
ik ben bijna 15 jaar oud, en zit op het Atheneum 3e klas van de Vrijeschool in Groningen.
Ik heb de opdracht gekregen een stageplek te zoeken voor 5 werkdagen, in een winkel.
Het gaat om de dagen 15 tot en met 19 maart.
Ik woon in Groningen en ga in de meeste vakanties naar Amsterdam.
Ik maak beats, en zou het het leukst vinden om in een winkel te werken die iets met muziek te maken heeft.
Voor meer informatie kan je me bereiken op 050-7850705
Gr,
Dastan Abdali

voor het beluisteren van mijn beats: www.deezy050.hyves.nl

Even een terzijde, maar ik wind me hier ongelooflijk over op en heb hier nou eenmaal een podium waar ik mijn ei kwijt kan dus… Jullie weten dat ik van de passie en het ondernemerschap ben. Ik vind het geweldig als mensen niet bij de pakken neer gaan zitten maar hun handjes laten wapperen. Ik geniet met volle teugen van mensen die het roer omgooien en hun hart gaan volgen. De laatste tijd gebeurt dat steeds meer. Helaas vaak noodgedwongen omdat mensen (door de crisis?) hun baan kwijt raken.

Soms slagen die mensen erin hun talenten op “freelance” (rotwoord) basis aan de man te brengen, als zelfstandig professional (mooier woord). Die willen dan een factuur sturen daarvoor. Hoe simpel zou het dan zijn dat je dat even aan je uitkeringsinstantie meldt, en zij houden het in op je uitkering? Eitje toch? Laat er een jaar overlooptijd zijn, dat je als het even wat minder gaat, weer terug kan in dat vangnet. Laten ze het nodig vinden om je een paar basics van ondernemerschap bij te brengen. Bijvoorbeeld een cursus boekhouden, een stukje online personal branding, sales, marketing. Mensen ontslaan van de sollicitatieplicht? Dat zouden ze wel fijn vinden maar volgens mij is dat niet per sé nodig. Je kan ook doen: óf je laat acquisitie zien, of sollicitatiebrieven.

Het kan zo simpel zijn. Maar dat is het niet. Je kan maar beter niet melden dat je misschien een paar klussen hebt want dan gaan ze meteen je uitkering korten. Nee, je moet een aanvraag indienen om een traject in te kunnen om ondernemer te leren worden. Die aanvraag wordt beoordeeld en als je ‘goedgekeurd’ wordt dan ga je drie maanden lang een ondernemingsplan (sic) schrijven onder begeleiding van ‘experts’. En dan mag je bij de gratie des UWV’s, 26 weken lang ‘proberen’ te ondernemen. HUH? De mensen die ik ken, die waren allang begonnen! Die werkten in projecten, boden hun diensten aan, lieten op de juiste plek hun gezicht zien, die durfden te vragen en aan te pakken.

Daar kan ik me dus enorm over opwinden. Ik hoop jullie ook en als dat zo is, breng dit dan onder de aandacht van jouw politieke partij. Hopelijk luistert er iemand en de eerste partij die dit in zijn programma opneemt krijgt mijn stem voor de landelijke verkiezingen.

Uitnodiging – kom eten met Frenk van der Linden.

[ingezonden] Frans Huissen van adviesbureau Liedevin was geraakt toen hij onlangs een documentaire van journalist Frenk van der Linden zag.  Hij vroeg Frenk of die zich tijdens een diner met vrienden van Frans wil laten interviewen.  Dit is het resultaat.

Frenk van der Linden

Frénk maakt bijzondere journalistieke producties waarin hij steeds vaker iets toevoegt aan de samenleving.  Denk aan “Let’s make love”, een boek dat hij maakte samen met Annet de Groot over de relatie tussen  Nederlanders van verschillende afkomst en bijbehorende Let’s Make Love-tournee langs scholen, bibliotheken en debatcentra over het gemengde huwelijk. Zijn zeer persoonlijke TV-documentaire “Verloren Band”,  over hoe zijn ouders zich na veertig jaar weer  verzoenden is het, meest recente voorbeeld. Voor mensen die de documentaire nog niet hebben kunnen zien is Verloren Band sinds 15 januari ook via Uitzending Gemist op internet te bekijken. Meer informatie over Frenk en zijn werk als publicist is natuurlijk ook op zijn website FrenkvanderLinden.nl te vinden.

Het diner vindt plaats in strandrestaurant Nederzandt te Noordwijk op dinsdag 23 maart 2010.  Je betaalt voor het diner (3 gangen menu inclusief vier drankjes) de kostprijs a  € 47,50. Vervolgens draagt je aan het einde van de avond af wat het diner voor je waard is geweest. Na aanmelding is je plaats gereserveerd. Daarna ontvang je het keuzemenu, de routebeschrijving en de gastenlijst.

[Ingezonden door: AnnoNiem]

In een mooi klein stadje aan zee, woonde een tam konijn in een huis, vlak bij een grote kerk. Het konijn zat niet in een hok, maar liep vrij door het huis, scharrelde onder de tafel, at in de keuken en deed zijn behoefte keurig in een bak met oude kranten, die daarvoor in de gang gezet was. Elke dag werden de kranten ververst, want blijkbaar was er altijd  nieuws genoeg om weer kranten te drukken. Het oude nieuws was dan al weer oud genoeg om zijn bak te vullen.

Het konijn had zich dikwijls verwonderd over al die gedrukte letters en plaatjes in de kranten. Meestal snuffelde hij er wat doorheen, voordat hij zijn behoefte deed. Lezen kon hij niet, maar de plaatjes vond hij soms wel interessant. Meestal waren het plaatjes van wat er zo allemaal te koop was, van sokken tot bedden en ook veel mensenvoer.. Wat het konijn wel kon, was de mensentaal verstaan. Spreken deed hij die taal niet, maar verstaan was al heel wat. Begrijpen was een tweede. De mensentaal was heel verwarrend, of liever wat de mensen zoal te zeggen hadden: ze wilden nooit ziek worden, maar wel een goed ziekenhuis, ze wilden niet naar school, maar wel betere scholen, ze wilden graag oud worden, maar maakten zich zorgen over hoe ze voor al die oude mensen moesten zorgen. Tja, dan krabde het konijn eens over zijn kop en huppelde weer vrolijk onder de tafel om er eens goed over na te denken.

En zo kwam het konijn ook ter oren, dat er een grote afvaloven aan de rand van het stadje werd gebouwd. Wat het konijn ervan begreep, was dat de mensen enorm veel rommel maken en ze dat opruimen, door het te verbranden. Dan hadden ze weer ruimte om nog meer rommel te maken. Tja, begrijp dat maar eens als je een konijn bent.

Gelukkig maakte het konijn zich niet te snel druk. Hij at zijn onbespoten worteltjes, huppelde door het huis, ging af en toe naar buiten om gras te eten op de terp bij de kerk en heel soms mocht hij een paar dagen mee naar een ander huis. Dan ging hij in een grote mand in de auto en dan waren ze ineens ergens anders, waar andere tafels en stoelen stonden, maar nog steeds een eetbak was en de bak met kranten.

Maar het verhaal van de afvaloven bleef hij horen, overal weer. De mensen, die toch zo tegenstijdig waren in wat ze wilden, hadden het er vaak over; ze konden er zelfs ruzie over maken.
Toen kreeg het konijn een plan. Hij zou zelf eens gaan rondvragen onder de dieren, wat zij van de bouw van de afvaloven vonden.
Nou, dat was duidelijk: de meeuwen krijsten erom, omdat ze het een schande vonden van hun schone lucht. De kraaien lachten hem uit; “wij zijn al zwart, ons kan niets gebeuren!’. Maar verder waren alle dieren toch wel tegen de afvaloven. Ze vonden het schandalig, dat de mensen net een afvaloven gingen bouwen, nu ze beseften dat dit stadje zo mooi was, dat ze besloten hadden voor het stadje en het stuk wad ervoor goed te gaan zorgen. Blijkbaar hadden de mensen eindelijk begrepen, dat dit toch wel een heel bijzondere plek was. Iets wat de dieren al lang wisten.

Het konijn snapte nu nog minder van de mensen, maar des te meer van de wereld om hem heen.Hij zou stappen ondernemen. Maar hoe? Dat hij de mensentaal verstond, maar niet sprak, was toch wel een probleem. Hij krabde op zijn kop, dacht diep na en…. besloot om met de dieren te vergaderen.

Dat was gemakkelijk genoeg. Hij ging gewoon via de achterdeur naar buiten, toen die toevallig openstond en vroeg aan de vogels, die net bij de voederpaal op het platje waren, om het nieuws te verspreiden dat er die avond bij volle maan een vergadering op de terp voor de kerk zou zijn: “over een zeer belangrijke menselijk aangelegenheid”.
De vogels keken even op: “je bedoelt toch niet, dat we weer een nacht gaan praten over hoe een stel mensen ruzie hebben gekregen en wij dat als dieren moeten oplossen?” ‘Nee”‘ zei het konijn, “het gaat over die grote die grote afvaloven, die de mensen aan het bouwen zijn”.
De vogels aten hun buikje rond en pestten de kat nog even door om zijn kop te vliegen. En ja, die ene spreeuw waagde het zelfs om heel uitdagend op de rand van de dakgoot te blijven zitten, totdat de kat sprong en hij net op tijd wegvloog . Lachend keek de spreeuw om, om te zien, dat de kat met een fraaie boog over de dakgoot buitelde en op het platje weer op zijn poten terecht kwam.

Die avond huppelde het konijn de terp op en zag dat het er vol zat met dieren: muizen, vogels, egels, zelfs de vleermuizen en de katten waren er. De meesten waren wilde dieren en ook een stel huisdieren, die de kans hadden gezien te komen.
Het eerste wat het konijn mededeelde was, dat ze elkaar niet mochten opeten en elkaar in ieder geval moesten laten uitpraten. “Dat moeten wij, als dieren, toch kunnen voor een nacht”.
De kat keek eens naar de spreeuw en stak zijn tong uit. De spreeuw lachte: “dit is toch even belangrijker, dan onze rivaliteit, heer kat”. De kat fronste zijn wenkbrouwen en knikte toen.

Het konijn stak van wal. Hij vertelde over hoe fijn hij het had in zijn stadje en dat hij zich zorgen maakte over de bouw van de afvaloven. Hij vertelde dat hij niet begreep, dat de mensen dat juist nu gingen oen, nu ze besloten hadden om zuinig te worden met de wilde dieren en de plek, waar ze woonden.

De dieren keken hem aan. “En jij dacht de mensen te veranderen?” krijste de kraai en hij vloog weg. De andere kraaien gingen achter hem aan. De egels, de muizen, de katten, ja zelfs de paar honden, die waren gekomen, volgden het voorbeeld van de kraai. Ze smaalden: ‘” jij dacht de mensen te veranderen?”.

Het konijn keek om zich heen. Van alle dieren waren er een paar overgebleven en dat waren nu juist de dieren, die het minst in aanzien stonden bij de mensen: de ratten.
Hij sprak de aanvoerder van de ratten aan. “Wat vindt jij van de afvaloven, heer Rat?”
De rat keek uit zijn heldere kraaloogjes: “Wij leven van het afval van de mensen.”
“Ja”, zei het konijn, ” en wat betekent het voor jullie dat er een afvaloven komt?”
“Meer afval!, want ze gaan het hierheen brengen.”, zei de rat.
Het konijn knikte en begreep dat zijn meestgeduchte politieke tegenstander nu tegenover hem stond.
“Wij zijn dus voor de afvaloven, voor de verloedering en voor veel menselijke gebouwen, die weet ik wat maken, om nog meer mensen hier te krijgen. Wij leven van wat de mens weggooit en achterlaat.”, voegde de rat nog toe.
Het konijn knikte: “Ik begrijp je standpunt. Hoe denk je dat de afvaloven jullie leven zal beïnvloeden?”
“Zeer gunstig: meer afval, dus meer eten. Dat is toch duidelijk!”
“En op de lange duur?” probeerde het konijn nog eens. De rat keek het konijn aan.
“De lange duur, wie denkt daar nu aan? Het is hier en nu, ik ben een rat, ik wil mijn buik vol en verder kan me alles gestolen worden!”
“Dat snap ik”, zei het konijn, “Maar wat wil je voor je kleinkinderen en je soort?”
“Wij zijn overlevers. WIij hebben onze gewoonten al heel vaak aangepast aan de mensen. Dat zal in de toekomst ook zo gaan.”

“Hè” riep een kleine rat, ” je hebt vast gelijk, maar ik wil je toch vertellen van mijn broertjes, die ik had, die zijn allemaal ziek geworden, toen ze van het afval aten.”
“Zo, zo”, antwoordde de oude rat, “en wat wil je daarmee zeggen?”
“Dat niet alle afval goed is en dat als wij al niet kunnen uitmaken, wat goed is en wat niet, dat de mens het al helemaal niet kan.”
“Ik heb ook wel eens gehoord, dat de mens in het verleden echt domme fouten heeft gemaakt”, zei de oude rat, “maar ook al heb je gelijk, dat zelfs wij moeiten uitkijken wat goed afval is en wat niet, hoe wil je dat dan aan de mensen duidelijk maken? Je weet toch ook, dat ze onze soort als eerste gebruiken als het om proefdieren gaat.(en daar wil ik niet eens over praten, zo vreselijk vind ik dat)” mompelde hij nog.
De kleine rat keek eens rond. “Heer grote rat, ik geloof, dat we genoeg te eten hebben, als er geen afvaloven komt. Ik wil gezond blijven en genieten van elke hap, die ik eet, zonder erbij na te hoeven denken of er gif in zit!”

De oude rat viel even stil. De kleine rat had iets gezegd wat zijn maag, en dus zijn ziel, had geraakt. “Goed, en hoe wil je dat dan aanpakken? Zo’n afvaloven dragen we niet even weg met zijn allen. Trouwens waar laten we hem dan?”

De kleine rat was nu ook even stil. “Heer rat, ik heb wel een plan. Niet wij, maar de mensen zullen de afvaloven stoppen.”
“Zo, zo, dus jij denkt de mensen nog te kunnen veranderen?”
“Nee, heer rat, veranderen niet, maar wel verwarren, zodat ze niet verder kunnen met bouwen!”
“Ja, ja”, lachte de grote rat, “gaan we nu met z’n allen, als ratten, een dag staken of zo?”
“Nee, heer rat, we gaan naar het gemeentehuis en vreten gewoon de bouwvergunning op en maken daar een feestje van!”

En zo geschiedde.

Naar waarheid gelogen,
ANNONIEM.

Onderstaand verdrietig bericht kreeg ik zojuist via Tjitske Muller, Naamloze van het eerste uur en betrokken bij Theater Draad. Ik weet zeker dat ik namens ons allemaal spreek als ik de nabestaanden veel sterkte, rust en liefde wens bij het verwerken van dit verlies.

[ingezonden] Woensdag 17 februari j.l. is Jeroen Muller overleden. Hij was een hartstochtelijk ambassadeur van Draad en heeft ons vele mooie kansen geboden. Zijn persoonlijke missie om ‘mensen met mogelijkheden’, zoals hij mensen met een functiebeperking noemde, in media uitingen in beeld te brengen zonder dat daarbij de zichtbare beperking centraal staat, steunt Draad van harte.

Wij waren met hem plannen aan het maken om daar, met Draad als instrument, extra aandacht voor te krijgen. Met zijn fototentoonstelling ’In het wild’ had hij de ideale vorm gevonden om zijn missie uit te dragen. Die plannen gaan we verder uitwerken, want met Jeroen’s heengaan is niet het belang van zijn missie en onze betrokkenheid daarbij verdwenen. Draad weet uit ervaring hoe krachtig beeldvorming de perceptie van de ons omringende wereld beïnvloedt. Daar willen we graag een positieve draai aan geven!

Jeroen Muller, door Henk Jan Winkeldermaat (Punkmedia)

Op dinsdag 23 februari wordt er vanaf 15:00 een herdenkingsceremonie gehouden in Seats2meet.com (Moreelsepark 65 – Utrecht). De nabestaanden hebben aangegeven dat iedereen voor wie Jeroen belangrijk is geweest van harte welkom is. Na de ceremonie is er gelegenheid tot condoleren.

[ingezonden]

We have a new startup! And I need your help to launch it. We’re looking for adventurous green minds with a huge talent for storytelling (writing, photography, video + editing) addicted to social media, ready to leave home for a 3 month stay in a beautiful eco lodge/resort/hotel in Africa, Asia or …Central America. The person will dive deep into the place and will find interesting stories to share online.
Get most of your expenses (stay, partly flight travel, food, tours) covered. Interested? Tips for me? Or do you know anyone? Please contact me. Join us on FB, twitter and please help me spread the word by posting the slideshare on your wall: http://www.slideshare.net/caspardiederik/storytravellers

http://storytravellers.com/about/about-the-storytravellers/

“#workshop van @jrf_nl was top. Ik snap nu veel basisbelastingdingen echt én heb flink aantal handige #ondernemerstips gehad!”
Annemiek Scholten, trainer, coach, consultant via Twitter

“Dank voor je waardevolle ‘ik betaal graag de belasting die voor me bedoeld is’-tips ”
Herman Kopinga, slimmer werken coach via Twitter

“Back home at the edge of the known universe. Had a wonderful and fun time with the tax workshop. Yes. I know. Tax and fun. But it happened.”
Erik Snoeijs, internet consultant via Twitter

Deze enthousiaste reacties op de Workshop Belastingen en Bedrijfsadministratie van eind december j.l. in Utrecht, leidden tot verschillende verzoeken om de workshop ook op andere plekken te geven.

‘mini’-workshop “BTW begrijpbaar gemaakt”
Op donderdag 8 april wordt een (gratis) ‘mini’-workshop “BTW begrijpbaar gemaakt” gegeven bij de Cowork Company in Leiden.

Wil je hieraan meedoen ? Meldt je aan via de website van Cowork Company.

Nieuw data Workshop Belastingen en Bedrijfsadministratie
Ook zijn er nieuwe data geprikt voor de volledige workshop:

• Vrijdag 19 februari in Groningen 10:30 – 17:00
• Maandag 8 maart in Deventer 10:30 – 17:00 in samenwerking met @Digilin
• Vrijdag 7 mei bij Cowork Company in Leiden 10:30 – 17:00

Wil jìj ook een beter begrip van de regeltjes in belasting- en bedrijfsadministratieland ?

Meldt je dan aan voor één van de nieuwe workshops door een mailtje te sturen naar workshop_belastingen@adviesenzo.nl.

De workshops worden gegeven op basis van waardebepaling achteraf. Wel wordt van te voren een bijdrage in de kosten van locatie, lunch, koffie en thee gevraagd.

Meer informatie zoals het programma van de workshop:
http://naamlooz.nl/workshop-belastingen-en-bedrijfsadministratie/
http://adviesenzo.nl/workshopbelastingen.html